Tańczymy, bo sprawia nam to przyjemność. Każdego roku w czerwcu na Starym Rynku w Zielonej Górze prezentujemy nasz "Celtic Midsummer Dance" - pokaz taneczny
z nawiązaniem do najstarszych wierzeń, legend i zwyczajów irlandzkich.
Zespół istnieje od 2004 roku. Tworzy go grupa osób zafascynowanych kulturą celtycką, na co dzień - uczniowie i studenci lubuskich placówek, prywatnie - świetnie zgrani przyjaciele. Założycielka i opiekunka
"Slievemore´a" jest członkinią zarządu Towarzystwa Polsko-Irlandzkiego, Joanna Czupryna, która wytrwale pogłębia swój warsztat na zajęciach Szkoły Tańca Stepu Irlandzkiego i Amerykańskiego "Tap-Connection" w Berlinie.
Grupa ma na swoim koncie mnóstwo występów, wśród których warto wymienić pokazy w taneczne w Teatrze Lubuskim, na Festiwalu Kultury Rycerskiej i Szlacheckiej w Łagowie, na Wielkiej Orkiestrze Światecznej Pomocy, Dniach Kultury Celtyckiej w Suchej Beskidzkiej oraz na III Festiwalu Folkowym w Oranienburgu koło Berlina.
Od października 2007 "Slievemore" należy do World Irish Dance Assocciation (W.I.D.A.), a Joanna Czupryna zdała pierwszą część egzaminu na nauczyciela tańca irlandzkiego (T.C.R.G.). W marcu 2008 roku dwójka tancerzy z zespołu "Slievemore"
wystartowała w Europejskich Zawodach Tańca Irlandzkiego W.I.D.A. w Duisburgu. Sławomir Szczepański na poziomie Beginner poniżej 19 lat zdobył dwa pierwsze miejsca (Single Jig Q, Hornpipe Q), oraz cztery drugie (Light Reel Q, Light Jig Q, Treble Jig Q, Set), a także wygrał Premiership. Agnieszka Nawrot zdobyła pierwsze miejsce w tańcu setowym Q,
drugie w hornpipie, i trzecie w Light Reel.
Slievemore to nazwa góry położonej w północnej części Wyspy Achill w Irlandii. Rozległy masyw o wysokości 672 m n.p.m. kryje po południowej stronie swoich zboczy
pozostałości prehistorycznych i celtyckich czasów: dolmeny, oghamy i jeden z kamiennych kręgów. Po stronie północnej, gdzie podnóże góry łagodnie schodzi do oceanu można zapuścić się
łódką daleko w głąb masywu, płynąc tunelami Foczych Jaskiń. Nowszą, a tragiczną historię okolicy znaczy tu rząd kamiennych chat, które mieszkańcy opuścili w czasie Wielkiego Głodu.
"Slievemore, czyli ′wielka góra′, stało się dla mnie miejscem magicznym, które przyciągnęło mnie do siebie niczym magnes. Na pewno każdy ma takie miejsca, do których wraca się nie tylko w rzeczywistości. Miejsca w których czuje się, nie zawsze racjonalnie wytłumaczalną bliskość z tym, co wydarzyło się tu nawet setki lat temu." - Litha
Tancerze "Slievemore´a" projektują swoje stroje sami w nawiązaniu do ubrań noszonych przez mieszkańców wsi na przełomie XIX i XXwieku, które wg wybitnego znawcy kultury Irlandii, Kevina Danaher´a, są
tradycyjnym ubiorem na wyspie.
Współczesne kostiumy tancerzy irlandzkich, określane jako tradycyjne, są wysoce pracochłonne i kosztowne, gdyż wykonywane ręcznie i z użyciem specjalnych materiałów. Takie oryginalne kreacje są bardzo popularne w Stanach Zjednoczonych, w Australii, Irlandii i Wielkiej Brytanii.
Grupa posiada również stroje zaprojektowane na potrzeby tańców o bardziej widowiskowym i komercyjnym charakterze, które do tradycji nawiązują ozdobnymi elementami celtyckich plecionek lub doborem odpowiednich kolorów.
Obuwie do tańca irlandzkiego to dla pań, charakterystyczne skórzane i sznurowane baletki - ghillies. Do stepu tancerze ubierają tzw. hard shoes - obuwie z kostką oraz obcasem z tworzywa sztucznego, za pomocą których wwykonuje się charakterystyczny dźwięk dla stepu irlandzkiego.
Treningi, zwłaszcza w dalszej fazie nauki, to często kilkugodzinne ćwiczenia poprzedzone długą rozgrzewką, w czasie której zwraca się szczególną uwagę na
kręgosłup, mięśnie nóg oraz stawy. Do stałych elementów należą zaawansowane ćwiczenia rozciągające. Treningi takie odbywają się 2-3 razy w tygodniu. Często tancerze ćwiczą
dodatkowo wiele godzin domu.
Nie wahamy się potwierdzić, że dla niektórych z nas, taniec i ogólnie
działania związane z kulturą celtycką, stały się pewnym sposobem na życie,
któremu podporządkowywane jest wiele rzeczy. Nauczyciele i profesorowie
przyzwyczaili się już, że nasze referaty i prace nawiązują do historii, kultury,
natury itp. Zielonej Wyspy lub świata celtyckiego. Jako hobby traktujemy naukę
języka irlandzkiego, choć generalnie mało kto posługuje się nim w Irlandii na co
dzień. Wielu z nas poza tańcem wykazuje zainteresowania w innych kierunkach
sztuki, śpiewu, rysunku czy muzyki. Szkatułki z biżuterią są pełne ozdób z
motywami celtyckimi i nigdy nam, dziewczynom, tego dość.
Razem też, w miarę możliwości, jeździmy na warsztaty i festiwale w Polsce, bierzemy udział w konkursach o tematyce celtyckiej, a także, jeśli nadarzy się okazja, poznajemy kulturę celtycką u źródła, to jest w Irlandii.
SKŁAD GRUPY
Grupa ma na swoim koncie mnóstwo występów, wśród których warto wymienić pokazy w taneczne w Teatrze Lubuskim, na Festiwalu Kultury Rycerskiej i Szlacheckiej w Łagowie, na Wielkiej Orkiestrze Światecznej Pomocy, Dniach Kultury Celtyckiej w Suchej Beskidzkiej oraz na III Festiwalu Folkowym w Oranienburgu koło Berlina.
"Slievemore, czyli ′wielka góra′, stało się dla mnie miejscem magicznym, które przyciągnęło mnie do siebie niczym magnes. Na pewno każdy ma takie miejsca, do których wraca się nie tylko w rzeczywistości. Miejsca w których czuje się, nie zawsze racjonalnie wytłumaczalną bliskość z tym, co wydarzyło się tu nawet setki lat temu." - Litha
Współczesne kostiumy tancerzy irlandzkich, określane jako tradycyjne, są wysoce pracochłonne i kosztowne, gdyż wykonywane ręcznie i z użyciem specjalnych materiałów. Takie oryginalne kreacje są bardzo popularne w Stanach Zjednoczonych, w Australii, Irlandii i Wielkiej Brytanii.
Grupa posiada również stroje zaprojektowane na potrzeby tańców o bardziej widowiskowym i komercyjnym charakterze, które do tradycji nawiązują ozdobnymi elementami celtyckich plecionek lub doborem odpowiednich kolorów.
Obuwie do tańca irlandzkiego to dla pań, charakterystyczne skórzane i sznurowane baletki - ghillies. Do stepu tancerze ubierają tzw. hard shoes - obuwie z kostką oraz obcasem z tworzywa sztucznego, za pomocą których wwykonuje się charakterystyczny dźwięk dla stepu irlandzkiego.
Razem też, w miarę możliwości, jeździmy na warsztaty i festiwale w Polsce, bierzemy udział w konkursach o tematyce celtyckiej, a także, jeśli nadarzy się okazja, poznajemy kulturę celtycką u źródła, to jest w Irlandii.
SKŁAD GRUPY
 |
 |
 |
| Joanna | Dorota | Agnieszka |
 |
 |
|
| Kornelia | Ania | Kasia |
|
|
|
| Ala | Justyna | Ania |
|
|
|
| Hania | Edyta | Gosia |
|
|
|
| Kasia | Marcin | Sławek |
Aktualizacja:
30.03.2008
